Doe recht, wees trouw & wandel nederig.

 

God, Vader van vaderlozen

 

Mijn getuigenis begint in België. Ik was een jaar of acht oud en met het gezin waren we op vakantie in de Ardennen. Mijn vader was iets zwaars aan het sjouwen, toen hij iets in zijn hoofd voelde knappen. Toen wisten we nog niet dat dit de eerste uiting was van zijn ziekte: de Katwijkse ziekte. De jaren erna kreeg hij hersenbloedingen en werd dement. Toen ik in de pubertijd kwam, was mijn vader net als ik, een kind.

 

Een tweede verhaal dat hiermee verweven is, begint rond mijn 12e. Op de basisschool werd ik (zoals alle kinderen wel eens) gepest. Alleen kon ik de zaken waarmee ik gepest werd (bv. ‘’hoerenzoon’’) niet thuisbrengen en dit maakte me onzeker. Een dag voordat ik en mijn tweelingzus naar de middelbare school gingen, vertelde mijn moeder ons een verhaal. Het bleek dat zij destijds een buitenechtelijke relatie had gehad, waaruit wij geboren zouden zijn. Opeens vielen er veel dingen, zoals het pesten op hun plaats. Ik wilde er eerst niet van weten, later was ik toch benieuwd wie ‘mijn biologische vader’ dan was en of ik op hem leek. Hij bleek bij ons in de kerk te zitten, een aantal banken achter ons. Na een aantal jaar wilden we contact leggen, mijn oudste broer nam het initiatief en de man stemde in. Een dag later ‘zag hij er toch vanaf.’ Ik kreeg het hier moeilijk mee, in de kerk werd het ook gesust en doodgezwegen. Wat gepreekt werd, werd niet in de praktijk gebracht. Op een gegeven moment heb ik zelf aan zijn deur aangebeld, het eindigde met een dichtgeslagen deur in mijn gezicht. Ik heb me nog nooit zo afgewezen gevoeld.

 

Thuis ging het intussen steeds moeilijker. Mijn vader was heel erg dement, maar kon dit nog aardig verbloemen naar buitenstaanders. Wanneer mijn moeder, ik en mijn zusje ons verhaal en moeiten wilden delen, stuitten we op onbegrip. Mijn vader kon immers niets meer verkeerd doen in de ogen van buitenstaanders, nadat hij destijds mijn moeder de buitenechtelijke relatie had vergeven en met haar was verder gegaan. Opnieuw geen erkenning, dit keer voor de moeilijke situatie waarin wij als gezin zaten.

 

Op een dag hoorden mijn zus en ik een verschrikkelijk gestommel en een schreeuw uit de gang komen, mijn vader had een zware hersenbloeding gehad en was van de trap gevallen. Hij lag onderaan de trap met een epileptische aanval. Ik had dit al vaker meegemaakt en wist wat ik moest doen en raakte niet in paniek. Deze keer was er echter meer aan de hand, na verloop van tijd zou hij namelijk ‘wakker’ moeten worden, maar deze keer gebeurde dat niet. Het bleek het begin van een situatie die nu nog voort duurt, hij ligt nog steeds als een kasplantje in zijn bed. Verschrikkelijk.

 

Als jongeman was ik intussen erg op zoek naar ‘wie ben ik’ en ik voelde me verscheurd door loyaliteit aan mijn vader en de man die biologisch gezien mijn vader zou moeten zijn (ondanks de afwijzing, ook op andere manieren). Uiteindelijk kon ik er niet meer mee omgaan, ik verdronk ook in zelfmedelijden en op school begon ik er een potje van te maken. In die tijd heeft God ingegrepen in mijn leven. Hij heeft me toen laten zien dat Hij een liefdevolle Vader is. Ik heb altijd geloofd dat God bestond, het ‘bewijs’ daarvoor vond ik in de ervaringen van mijn ouders en hun veranderde leven. In de ervaringen destijds van mijn moeder (een bijzondere droom waarin God heel duidelijk sprak dat ze zich moest bekeren van de weg die ze op gegaan was), nadat het hele schandaal uit kwam op ons kleine dorp en in het feit dat mijn vader haar kon vergeven. Dat had beide te maken met wonderen die God in hun leven gedaan heeft. Ik geloofde hierdoor dat Hij bestond, maar echt kénnen deed ik hem nog niet. God liet me zien dat ik ‘boos’ kon zijn op mensen die mij wat aangedaan hebben, maar dat ik dan ook boos moest zijn op mezelf, ik deed ook dingen verkeerd. Hij liet me ook zien wat voor bitterheid er bij me was en hoe me dat kapot maakte. Ik zag mijn eigen zonden. Ik voelde me ook uitgedaagd om te ‘vergeven’ wat me was aangedaan en dat heb ik toen gedaan. Hierop besefte ik ook dat ik zelf, door Jezus en wat Hij 2000 jaar geleden heeft gedaan, werd vergeven en dat de weg naar het Vaderhuis van God open was. Als uiting van dat ‘nieuwe leven’ ben ik toen gedoopt, op mijn 18e.

 

Waren hiermee gelijk al mijn problemen voorbij? Zeker niet, nog steeds merk ik de negatieve gevolgen van het missen van een vaderfiguur in de belangrijkste jaren van m’n pubertijd. Ik merk dat ik bovengemiddeld onzeker ben en zeer gevoelig voor afwijzing. Ook was dit niet het einde van de moeilijke dingen, op mijn 20e heb ik een vaderschapsonderzoek laten uitvoeren omdat ik zelf nog wat twijfel had over de zekerheid dat ik echt een buitenechtelijk kind zou zijn. Hieruit bleek, onverwacht, dat ik toch een kind was van mijn vader. Helaas kan ik daar nooit meer met hem over praten, omdat hij zoveel hersenschade heeft dat hij als ‘persoon’ eigenlijk weg is.

 

Sommige christelijke groepen zeggen wel eens dat wanneer je christen wordt, alles ‘’happy clappy’’ is in je leven. Uit mijn eigen ervaring kan ik dit niet onderschrijven. Je bent nog steeds even vatbaar voor ziektes en andere nare dingen en er gebeuren nog steeds vreselijke dingen soms. Het enige dat anders is, is dat je er niet meer alleen voor staat. Je hebt vaste grond onder je voeten, je kunt vergeven en je mag soms bovennatuurlijke rust ervaren, temidden van nare omstandigheden. Jezus’ woorden in Mattheus 11:28 kan ik daarmee volledig onderschrijven, zo is het echt!

 

Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’  

HTML Comment Box is loading comments...

Overzicht getuigenissen

© Evangelische kring Tienen

 

Getuigenissen

Getuigenissen

Agenda

 

Bekijk hier onze activiteiten!!!

Wie is Jezus Christus?

 

Wie was Jezus en wat hij gedaan heeft.

Het christelijk geloof

 

Ontdek het christelijke geloof!

Normen en waarden

 

Hier tonen we aan dat christelijke normen en waarden nog altijd zeer actueel zijn.

Spoedgevallen

 

Hier kan je terecht

voor een noodgeval.

Doordenkertjes

 

Bekijk hier artikels waar je kan over nadenken.