Doe recht, wees trouw & wandel nederig.

 

Vergeving en verzoening   

 

Graag breng ik hier een getuigenis van de laatste dagen van mijn ex-man.

Bij God bestaat er geen tijd! Hij overziet alles in één oogopslag. Hij kijkt naar het “nu”. Dat “nu” was aangebroken voor hem, maar ook enigszins voor mij en mijn kinderen.

 

In 2004 had ik een droom over hem. Ik kwam een kamer binnen en zag hem hangen aan een koord. Ik nam vlug een stoel, pakte zijn twee benen en lichtte hem uit de lus. Hij was helemaal niet zwaar, alsof ik niet alleen tilde. Stilletjes liet ik hem zakken op de grond. Toen keek hij naar mij omhoog met zo’n  liefdevolle en dankbare blik. De droom was helemaal niet angstig, integendeel, het maakte me blij en warm van binnen. Die blik zou ik nooit meer vergeten.

Sindsdien ging ik meer nadenken over de oorzaak van onze scheiding. Ik werd me meer en meer bewust van mijn zelfrechtvaardiging en superieure houding tegenover hem. Ik was de goede en hij de slechte. Ik besefte, tot mijn verbazing, dat mijn trots even erg was als zijn alcoholisme... dit moest ik even verwerken. Ik bad nog meer voor hem en mezelf.

Zaterdag 29 augustus 2010 kregen mijn kinderen plots telefoon van het ziekenhuis dat hun vader stervende was. Ik was juist heel de dag weg. Ik besloot zondagavond 30 augustus te gaan, hopend dat de Heer mij en hem nog een kans zou geven.

De deur van zijn kamer stond open, maar hij keek juist de andere kant op. Ik stapte de kamer binnen en bleef staan. Plots draaide hij zich om... wat ik toen zag was hemels... die blik uit de droom. We omhelsden elkaar lang zonder iets te zeggen. De tranen stonden in onze ogen. Daarnaast spraken we over vergeven en vergeving krijgen. Geen enkel woord van verwijt, niet van hem en niet van mij. Onze handen in elkaar keken we langdurig, in stilte, naar elkaar alsof we het niet konden bevatten: ‘een heilig moment’. Toen zei ik: “Zal ik bidden?”. Hij knikte dat het goed was. Ik dankte de Heer voor alles, zijn liefde en barmhartigheid voor ons. Samen baden we langzaam het ‘Onze Vader’. Vooral de woorden ‘vergeef ons onze schulden zoals wij ook aan elkaar vergeven’ kregen een diepe betekenis. Toen zei hij: “Dit had geen enkele dokter mij kunnen geven.” De dagen daarna ging het even beter met zijn gezondheid en hadden we nog fijne momenten. Telkens baden we met elkaar.

 

Vrijdagavond 1 oktober werden mijn kinderen opgebeld om naar het ziekenhuis te komen, omdat zijn toestand snel achteruit ging. Hij opende nog even zijn ogen en was bewust van onze aanwezigheid. We hebben dan, ieder persoonlijk,  hardop gebeden dat Jezus hem genadig zou zijn en hem opnemen in Zijn Koninkrijk. Samen baden we het ‘ Onze Vader’. Heel even zagen we zijn lippen bewegen om mee te bidden. De volgende dag rond 4 uur, terwijl mijn dochter zijn hand vasthield, is hij zacht binnen gegaan in de vrede van Jezus.

God is zo barmhartig en goed. Hij doet niet naar onze zonden. Zo ver als het oosten van het westen ligt, zo ver werpt hij ze weg door de genade van de kruisdood en verrijzenis van Zijn Zoon. We weten dat hij nu in die vrede is. Daar waar geen lijden meer is, geen tranen, geen rouw, geen strijd, alleen eeuwige vreugde in de glorie van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest!

HTML Comment Box is loading comments...

Overzicht getuigenissen

© Evangelische kring Tienen

 

Getuigenissen

Getuigenissen

Agenda

 

Bekijk hier onze activiteiten!!!

Wie is Jezus Christus?

 

Wie was Jezus en wat hij gedaan heeft.

Het christelijk geloof

 

Ontdek het christelijke geloof!

Normen en waarden

 

Hier tonen we aan dat christelijke normen en waarden nog altijd zeer actueel zijn.

Spoedgevallen

 

Hier kan je terecht

voor een noodgeval.

Doordenkertjes

 

Bekijk hier artikels waar je kan over nadenken.